“ไม่เป็นไร ไม่ต้องโกรธ” อันโหรวดึงเขา หมิ่นลี่พูดเสียงแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว เขาควรจะชินไม่ใช่เหรอ?
“ไม่สบายหรือเปล่า?” บิ๊กบอสที่ถูกดึงเบา ๆ ความโกรธบนใบหน้าของเขาก็หายไปทันที ก่อนจะก้มลงมองเธอ “ถ้าหากว่าเธอไม่สบาย พวกเรากลับก่อนได้”
“พี่เฉินไว้หน้ากันหน่อยสิ! วันเกิดฉันจะไปแบบนี้งั้นเหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนหันหน้าไปมองจิ่งเป่ยเฉินและอันโหรว “ใช่ไหม! พี่สะใภ้!”
“ไม่กลับ” เธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น
หมิ่นลี่มองดูปฏิสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็รู้ว่าตัวเองนั้นทำผิด เขาจึงตัดสินใจเงียบ
ทุกคนสามารถสังเกตได้ว่าพี่เฉินอารมณ์ไม่ดีมาระยะหนึ่งแล้ว และในที่สุดพี่สะใภ้ของพวกเขาก็กลับมา ดังนั้นจึงควรดูแลอย่างระมัดระวัง
จู่ ๆ บรรยากาศบนโต๊ะกินข้าวก็เงียบลง บิ๊กบอสไม่ได้กินข้าวแต่คอยดูแลเธอ จากการสังเกตมาหลายวันทำให้เขาพอจะรู้ว่าโหรวโหรวชอบกินอะไร ไม่ชอบกินอะไร เขารู้ดีว่าเธอชอบรสชาติแบบไหน
อันโหรวถูกเขาดูแลจนเคยชินไปเสียแล้ว แม้คนมากมายอยู่ที่นี่ เขาก็ยังคงเหมือนเดิม
โดยเฉพาะสายตาทางด้านซ้ายที่มองมาอย่างแรง ตอนที่เธอเข้ามายังไม่ทันสังเกต ตอนนี้เพิ่งรู้ว่าด้านข้างของถังซั่วนั้นคือถังซือเถียน
