เป็นลูกของชายคนอื่นด้วยซ้ำ พอถึงตอนนั้นพวกเขาจะกลับไปหรือเปล่า? ใครควรเป็นหนี้ใครกัน มันยุติธรรมดีพอแล้วอย่างนั้นเหรอ?
“ไปเอาชุดทำแผลมาสิ” เธอคิดจะเปลี่ยนผ้าพันแผลให้เขา ถ้าหากไม่เปลี่ยนใหม่เลือดที่ไหลซึมอยู่ตรงหน้าเธอแบบนี้ ดูแล้วตัวเขาคงสั่นไม่หยุดแน่ ๆ
“ไม่ต้องห่วง เธอกินข้าวก่อนเถอะ” เขาทนไม่ได้ที่ต้องเห็นเธอหิว
“แล้วแต่นาย ร่างกายนาย สุขภาพต้องแข็งแรง แข็งแรงเข้าไว้ ไม่ต้องกลัวละกัน!” เธอยิ้มอย่างเย็นชา ก่อนจะก้มลงกินข้าวต่อ แม้จะไม่ได้รสชาติ แต่อาหารตรงหน้าของเธอก็ค่อย ๆ หมดไปอย่างรวดเร็ว
จิ่งเป่ยเฉินนั่งลงข้าง ๆ เตียงพลางมองดูเธอกินข้าว ตอนนี้เธอต้องกินข้าวเพื่อลูกในท้อง แถมยังประหยัดพลังกายเอาไว้เพื่อเด็กในท้องทั้งนั้น ตอนนี้เหมือนเธอทำทุกอย่างเพื่อลูกอย่างเดียวเลย
คิดจะหย่ากับเขาเพื่อลูกของคนอื่นอย่างนั้นเหรอ?
หลังจากหย่ากันไปแล้วก็สามารถไปอยู่กับฉีหย่วนหยางได้ และจะยกเด็กไปให้พวกเขา ทิ้งเขา หยางหยาง และหน่วนหน่วนเอาไว้ หรือว่าเธอคิดจะพรากกล่องดวงใจอย่างหยางหยางกับหน่วนหน่วนไปจากเขาด้วยเช่นกัน
ทำไมเธอถึงได้คิดจะพาพวกเขาไปหมดแบบนี้？
