“จิ่งเป่ยเฉิน มันน่าจะมีเศษแก้วอยู่นะ” เธอเอ่ยเสียงเบา ๆ ถ้าหากเศษแก้วเข้าไปจริง ๆ เธอจะต้องดึงมันออกมาก่อน
“เธอสนมันด้วยเหรอ?” แล้วเธอสนหรือเปล่าว่าตอนนี้ในหัวใจของเขานั้นมีเศษแก้วอยู่ สนใจบ้างไหมว่าเขาคิดอะไรอยู่?
เคยสนใจความรู้สึกของเขาบ้างหรือเปล่า?
“ถ้าหากไม่ได้คิดจะให้ฉันจัดการกับมัน ฉันจะไปตามหมอ” ตอนนี้เธอรู้สึกคลื่นไส้ ตั้งแต่ช่วงเย็นจนถึงตอนนี้เธอยังไม่กินอะไรเลยสักนิด จู่ ๆ อาการคลื่นไส้ก็กลับมาอีกครั้งหนึ่ง ง
“ดูเหมือนที่ด้านขวาสุดตรงนั้นจะมีอยู่นะ” เขาไม่คิดอยากให้เธอไป ไม่คิดเลยสักนิดเดียว
อันโหรวมองมือเขาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะพลิกกลับไปมาและดึงเศษแก้วเล็ก ๆ ที่ปักอยู่ด้านในออกอย่างช้า ๆ มือของเขาน่าจะได้รับบาดเจ็บตอนช่วงงานเลี้ยง
แต่ตลอดทางเขาแทบไม่เอ่ยปากพูดอะไรเลย และเธอก็ไม่รู้มันตั้งแต่แรกด้วย
เธอจับมือเขาอย่างระมัดระวัง พร้อมกับพยายามที่จะพันแผลให้ กระทั่งเธอสังเกตเห็นว่าช่วงเอวกระโปรงของเธอมันเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด
