“โหรวโหรว เรื่องของตระกูลอันให้มันเป็นอดีตผ่านไปได้ไหม พวกเราก็เป็นครอบครัวที่ดีได้ เธอคิดถึงแม่ ฉันจะจัดเตรียมคนไปตามหา ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่โลกใบนี้มันกว้างให หญ่” เขาไม่สามารถที่จะอยู่ในทุกพื้นที่ขอบเขตของโลกใบนี้และตามหาคนคนหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว แถมยังเป็นผู้หญิงที่จงใจหลบซ่อนแบบนี้อีก
“ไม่มีทางที่แม่จะมีส่วนเกี่ยวข้อง จนตอนนี้นายก็ยังหลอกฉัน!” เธอส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง ไม่เชื่อคำพูดของเขาแม้แต่น้อย
“โหรวโหรว!” เขารู้ว่าเธอนั้นไม่มีทางรับเรื่องนี้ได้ เขาถึงไม่เคยบอกเธอ
“จิ่งเป่ยเฉิน นายปล่อยฉัน ให้ฉันไป ฉันไม่อยากเจอนายอีก ไม่อยาก!” ร่างกายของเธอที่อยู่ในอ้อมกอดนั้นถูกรัดเอาไว้ ไม่มีทางไหนที่จะหนีออกไปได้
จิ่งเป่ยเฉินที่ไข้ขึ้นสูงขนาดนั้นยังควบคุมเธอไว้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือในตอนนี้ไข้ของเขาลดลงแล้ว
“อันโหรว ถ้าหากเพราะว่าฉันไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเธอเลยเป็นเหตุผลที่ทำให้เราต้องหย่ากัน เธอคิดว่ามันยุติธรรมงั้นเหรอ?”
ทันใดนั้นเขาก็ดึงเธออย่างแรง ตัวของเธอลงไปนอนบนเตียง น้ำหนักตัวของเขากดทับตัวของเธอไว้
เพราะว่าเรื่องนั้นงั้นเหรอ?
เขาคิดว่าเธอไม่รู้งั้นเหรอ?
