ความโกรธทั้งหมดที่มีรวมไปอยู่บนริมฝีปาก จิ่งเป่ยเฉินไม่แม้แต่จะร้องตะโกน จนกระทั่งเธอรู้สึกถึงกลิ่นเลือดจาง ๆ ในปากของเธอจึงได้ปล่อยออก
บนใบหูของเขานั้นเป็นรอยฟันอย่างชัดเจน และก็มีเลือดไหลออกมา
“ฉันเหนื่อยแล้ว หย่าเถอะ!” ริมฝีปากของเธอยังมีคราบเลือดจาง ๆ ของเขา
“อย่าคิดมาก” ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ใบหูของเขาเลย เพราะว่าตอนนี้หัวใจของเขานั้นเจ็บปวดยิ่งกว่าใบหูหลายเท่า
“ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใครกันแน่ ถึงได้อยากจะหย่ากับฉันจนทนรอไม่ไหว อยากไปอยู่ด้วยกันขนาดนั้นเลยเหรอ?” ไม่อยากจะมีลูกกับเขา แต่กลับยอมไปมีลูกกับผู้ชายคนอื่น
ไม่สนใจว่าคนที่เธอพูดจะเป็นใคร คนคนนั้นต้องถูกเขาฆ่าเท่านั้น
