“เธอเคยเห็นคนที่ลงเรือไปแล้วปล่อยกลับออกมาหรือเปล่า?” เขาตอบอย่างเย็นชา มือของเขาสัมผัสไปที่ใบหน้าของเธอแล้วทัดผมที่ยุ่งเหยิงของเธอไปที่หลังใบหู การเคลื่อนไหวที่อ อ่อนโยนและดวงตาที่ลึกซึ้ง “โหรวโหรวจำตัวตนของเธอไว้ว่าเธอคือภรรยาของฉัน มันจะตราหน้าเธอไปชั่วชีวิตว่าเธอเป็นของจิ่งเป่ยเฉิน ไม่ว่าไปไหนก็ไม่มีทางเลือนหายไป”
“ฉันจะบอกว่านายหลอกลวง! งานแต่งงานของเรา นายก็บังคับ!”
น้ำเสียงของเขาสงบลงและพูดกระซิบไปที่ข้างหูของเธอ “ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ตมีคลิปวิดีโอที่เธอตอบรับคำขอแต่งงานจากฉันแล้ว ถึงจะเป็นการบังคับแต่หัวใจของเธอนั้ นได้ตอบตกลง…….นานแล้ว”
ตอนนั้นไม่เหมือนกับตอนนี้
สถานการณ์ของพวกเขานั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว!
“นายต้องการอะไร ต้องทำยังไงถึงจะปล่อยฉันไป หรือว่านายไม่รู้เลยว่าฉันเกลียดนายมากขนาดไหน? นายเป็นคนทำให้ฉันต้องแท้งลูก!” เธอตะโกนออกมาและน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาจากดวงต ตา ใบหูของเขาอยู่ตรงหน้าเธอ
เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรถึงกัดไปที่ใบหูของเขาอย่างเต็มแรงแบบนั้น
