“จิ่งเป่ยเฉิน นายรู้ไหมว่าการที่ผู้หญิงทำแท้งมันเจ็บปวดทรมานแค่ไหน? ฉันอาจจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกเลยนะ!” จู่ ๆ เธอก็เอ่ยปากขึ้นอย่างอ่อนแรง พลางมองเขาด้วยดวงตาพร่า ามัว “ฉันไม่อยากทำแท้ง พวกเราหย่ากันเถอะนะ นายไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก!”
“เธอคิดเพ้อเจ้อ” เขาได้ข่าวว่าจิ่งเป่ยเยว่กลับมาเที่ยวเล่นที่เมือง A กลัวว่าเธอจะไม่รู้จึงปล่อยให้เธอกลับมาด้วยตัวเอง
เธอก็กลับมาแล้ว แต่กลับพาเด็กกลับมาด้วย!
อันโหรวกำลังฟังน้ำเสียงที่เย็นชาของเขาที่ดังก้องอยู่ในหู หัวใจของเธอจมดิ่งลงก้นบึ้งในทันที
เขาพูด “เตรียมตัวเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องกลัว ไม่เจ็บหรอก!”
“โหรวโหรว แป๊บเดียว” เขาไม่ได้วางเธอลงบนเตียงแต่กลับอุ้มเธอเข้าไปในห้องผ่าตัด เมื่อประตูห้องผ่าตัดปิดลง ผ้าห่มที่คลุมตัวเธออยู่ก็ถูกเขาดึงออกและหยิบเสื้อคนไข้ ที่สะอาดของโรงพยาบาลมาใส่ให้เธอแทน
