หน่วนหน่วนมองดูฟอสซิลไดโนเสาร์ที่อยู่ตรงหน้าเธออย่างตื่นเต้น “พี่ชาย นี่มันไดโนเสาร์อะไรเหรอ?”
“สเตโกซอรัส!” หยางหยางตอบกลับอย่างเรียบเฉย
“ว้าว พี่ชายสุดยอดไปเลย!” หน่วนหน่วนมองและชื่นชมหยางหยางอย่างสรรเสริญ พี่ชายของเธอเก่งและฉลาดที่สุด
เมื่อครู่คุณครูเพิ่งจะพูดไป แต่น้องสาวกลับไม่ได้ฟัง กำลังอยู่ในภวังค์อยู่!
ทันใดนั้นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังมองฟอสซิลอยู่ด้านหน้าก็เดินมาชนหยางหยาง
เธอย่อตัวลงมาขอโทษ “ขอโทษนะจ๊ะเด็กน้อย ขอโทษจริง ๆ เป็นความผิดของน้าเอง”
หยางหยางไม่ได้ตอบกลับไป ใครบางคนที่อยู่ด้านข้างเดินมาด้านหน้าและพาตัวผู้หญิงคนนั้นออกไปทันที
หน่วนหน่วนมองไปที่คุณน้าคนนั้นและคนที่วิ่งเข้ามาด้วยความตกใจ “พี่ชาย เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
คงไม่ได้เพิ่งเดินมาชนพี่ชายหรอก คุณน้าก็ขอโทษแล้ว ทำไมถึงได้ถูกจับออกไปแบบนั้น!
“ไม่เป็นอะไร ไปดูกันต่อเถอะ!” หยางหยางจูงมือเธอและเดินตามคุณครูอนุบาลไป
มือของเขาแตะไปที่กระเป๋าเสื้อก็พบกระดาษเล็ก ๆ อยู่ด้านใน แต่ว่าตอนนี้ดูไม่ได้ ภายในพิพิธภัณฑ์จะต้องมีกล้องวง งจรปิดแน่ ๆ
