หรือว่าพวกเขามีอะไรบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะงั้นเหรอ มันคืออะไรกันแน่?
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกเสียใจหน่อย ๆ ที่ก่อนหน้านั้นมีเวลาตั้งเยอะแต่กลับไม่ได้อยู่กับลูกพี่ลูกน้องให้ดี ๆ ไม่อย่างนั้นคงจะได้รู้เรื่องของพวกเขาสองคนมากกว่านี้แน่ ๆ และอาจจะรู้เบาะแสอะไรบางอย่างก็ได้
เช้าวันนั้นที่เธอไปที่บ้าน ก็เห็นว่าจิ่งเป่ยเฉินขอให้เธอช่วยชงชาให้ เธอก็แอบสงสัย คิดว่าเขาคงรู้สึกว่าตัวเองน่าจะชงชาได้ดี ที่แท้ก็มีความลับแบบนี้นี่เอง
ทั้งสองคนเดินออกมาจากห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน หลินจือเซี๋ยวมองดูเธอด้วยสีหน้าที่ปกติ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “คุณอัน ถ้าหากมีเอกสารอะไรที่ต้องเซ็นละก็ รบกวนครั้งหน้าช่วยส่งไปที่ห้องทำงานเลขานะคะ อย่าเข้ามาด้วยตัวเองแบบนี้ ประธานจิ่งไม่ชอบให้คนแปลกหน้าเข้าไปที่ห้องทำงานของเขาค่ะ”
“เลขาหลิน ดูเหมือนคุณจะพูดอะไรผิดไปอยู่นะ ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าเสียหน่อย อย่างน้อยประธานจิ่งก็เป็นพี่เขยของฉัน” ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแต่งงานกันลับ ๆ แต่หลินจือเซี๋ยวก็รู้ดี และฉีเซิ่งเทียนเองก็ทราบเช่นกัน
ไม่มีใครในชั้นนี้กล้ามาขวางเธอหรอก
การเข้าประตูหลังง่าย ๆ แบบนี้เป็นความสามารถที่ดี!
