ต้องยอมรับว่าเธอเลือกทางเข้าได้ดี
“ประธานจิ่งเห็นแก่หน้าของโหรวโหรวค่ะ เพราะงั้นครั้งนี้เลยไม่ได้อะไรกับคุณมาก ถ้าหากคุณไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้องของโหรวโหรว ตอนนี้คุณคงถูกไล่ออกไปแล้ว!” หลินจือเซี๋ยวเอ่ยทบทวนความจำให้เธอ และหวังว่าเธอจะไม่ทำอะไรแบบนี้ที่บริษัทจิ่งอีก เพราะทุกอย่างนั้นคือของโหรวโหรว
ดีที่สุดถ้าหากไม่ไปยุ่งกับบิ๊กบอส บิ๊กบอสคือของโหรวโหรว ต่อให้ตอนนี้พวกเขามีเรื่องเข้าใจผิดกันก็ตาม แต่ความเข้าใจผิดนี้ก็สามารถทำให้เข้าใจกันได้
ตราบใดที่พวกเขาสามารถตามหาโหรวโหรวเจอ!
“เลขาหลิน คุณพูดกับฉันแบบนี้ พี่เขยรู้บ้างไหม? เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้สั่งให้คุณพูดแบบนี้นี่” แค่เข้าไปในห้องทำงานของเขาถึงกับถูกไล่ออกเลยเหรอ จิ่งเป่ยเฉินเป็นคนไร้เหตุผลขนาดนั้นเลย?
ตอนนี้เมื่อคิดถึงก่อนหน้านั้นที่พวกเขาได้เจอกัน ปกติแล้วเธอมักจะเรียกเขาว่าพี่เขยเป็นประจำ
หรือเพราะการเรียกชื่อแบบนี้ที่ทำให้เขารู้ว่าเธอเป็นใคร?
ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ