“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันง่วงมากเลย! อยากนอน” ฉีเซิ่งเทียนเอาคางมาวางไว้ตรงไหล่ของเธอ ก่อนจะเอามือมาโอบที่เอวของเธอพร้อมกับทำท่าหาว ราวกับว่าตอนนี้เขามองเธอเป็นเก้าอี้
“คุณง่วงก็ไปนอนสิ ไม่เห็นจำเป็นต้องมากอดเกาะฉันเลย!” ทำไมพวกเขาถึงต้องมายืนทำอะไรแบบนี้ที่ห้องทำงานของบิ๊กบอสด้วยนะ
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งนั้นยังจำได้ชัดเจน เธอไม่คิดอยากจะถูกผลักไปชนกับกำแพงอีกแล้ว
“ฉันคิดอยากนอนกอดเธอไง เซี๋ยวเซี๋ยว ตอนนี้เธอไม่ว่างงั้นเหรอ?” ถึงแม้ว่าจะยุ่งแค่ไหน แต่การได้มาเกาะตัวเธอแบบนี้ การได้กลิ่นหอม ๆ จากตัวเธอแบบนี้ มันดีมากจริง ๆ
มันทั้งนุ่ม กอดแล้วรู้สึกสบายจริง ๆ
“ฉันยุ่งจะตายอยู่แล้ว!”
“ทุกวันเธอก็ชอบบอกว่ายุ่งจะตายทุกที แต่ทำไมไม่เห็นเธอจะตายสักที” ก็เห็นได้ชัดว่าเธอยังสบายดี
“ผู้จัดการฉี คนขี้เกียจแบบคุณจะเข้าใจอะไร” ตอนนี้เธอรู้สึกเจ็บปวดจะแย่อยู่แล้ว!
โหรวโหรวไม่อยู่ คนหายไปหนึ่งคน บิ๊กบอสตอนนี้ก็ไม่คิดจะหาเลขาคนอื่น มีหลายสิ่งหลายอย่างในบริษัทที่เกิดขึ้นค่อนข้างเยอะ แถมตอนนี้บิ๊กบอสเองก็ไม่ค่อยอยู่ประจำด้วย
มันเลยมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอต้องทำ!
