สำหรับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่รักตัวเองแบบนี้ ทำไมแค่ผู้ชายคนเดียวที่นอกใจ เรื่องภายในบ้านตัวเองก็ควรจะสำคัญมากกว่าจิ่งเป่ยเฉินไม่ใช่เหรอ?
ถ้าหากเรื่องภายในบ้านของตัวเองดันไปเกี่ยวข้องกับเขาขึ้นมา การที่จะอาศัยอิทธิพลของเขาที่อยู่ในเมือง A ชั่วชีวิตนี้เธอแทบไม่ต้องคิดตรวจสอบเลย!
เมื่อเงียบไปสักพักหนึ่ง ฉีหย่วนหยางก็พูดขึ้นว่า “หรือเธอรู้ว่าค่ำคืนนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
อันโหรวยังคงทอดสายตามองไปที่เทือกเขาที่ซุกซ่อนอยู่ในหมอกซึ่งอยู่ไกล ๆ เมื่อได้ยินที่เขาพูด เธอก็หันหน้าไปมองเขา ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย “มีอะไร?”
“ก็ที่โรงเรียนอนุบาลสายรุ้งตอนนี้มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดเต็มไปหมด แทบทุกมุม ไม่ปล่อยไว้สักที่เลย” นั่นก็หมายความว่าต่อจากนี้เธอจะไม่สามารถไปหาหยางหยางและหน่วนหน่วนที่โรงเรียนอนุบาลสายรุ้งและพาพวกเขาออกไปได้อีก
หรือว่าจิ่งเป่ยเฉินจะรู้เรื่องพวกนี้แล้ว?
“เขาเจอฉันแล้วสินะ” อันโหรวพูดอย่างเฉยเมย หยางหยางกับหน่วนหน่วนคงไม่มีทางขายเธอแน่ แต่ด้วยความฉลาดของจิ่งเป่ยเฉิน หยางหยางกับหน่วนหน่วนคงจะแสดงท่าทางแปลก ๆ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่จับพิรุธได้
“ก็เป็นไปได้”
