”กล่าวจบ นางก็หายตัวไปจากในวิหารใหญ่แห่งนั้น…บนทุ่งร้างอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ไอสีดำกำลังเวียนวนอยู่รอบด้าน พวกมันบดบังท้องนภาไปมากกว่าครึ่งซากศพร่างแล้วร่างเล่ากองทับถมกันจนเป็นภูเขาลูกน้อย บนปลายยอดของมันมีร่างหนึ่งกำลังนั่งสมาธิอยู่ เขาก็คือเจียงอี้นั่นเอง ชุดเกราะของแดนสวรรค์บนร่างเขาถูกย้อมด้วยสีดำสนิท เขาดูเสมือนหนึ่งเทพมารที่ลงมาเยือนแดนมนุษย์ไกลออกไป เจียงเทียนมิ่งกับเจียงเทียนเซิงกำลังยืนเคียงบ่าเคียงไหล่มองเจียงอี้จากไกลๆ“เจ้าเด็กคนนี้สุดยอดเสียจริง เขาเพิ่งอายุเท่าไรก็เริ่มก้าวเข้าใกล้ขั้นเซียนสวรรค์แล้ว ก่อนหน้านี้แม้แต่ขั้นสุญญตาทะลวงยุทธ์ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”เจียงเทียนเซิงสะท้อนใจจากใจจริง อย่างไรเขาก็เคยเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสกุลเจียง เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะถูกคนรุ่นหลังแซงหน้าเอาได้ พูดให้ชัดเจนขึ้นอีกหน่อยก็คือถูกคนสกุลเจียงที่อายุน้อยกว่าเขาแซงหน้าเอาเสียได้เจียงเทียนมิ่งหัวเราะแล้วว่า “ข้ากลับชินเสียแล้วพรสวรรค์นี้ของเขาน่าเหลือเชื่อตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ช้าเร็วเขาย่อมก้าวข้ามจักรพรรดิสวรรค์ กลายเป็นอันดับสองแห่งเผ่าเจียง”อันดับหนึ่งแห่งเผ่าเจียงย
