่อมเป็นมรรคาจารย์!เจียงเทียนเซิงพยักหน้า แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าตั้งตาคอย“ความหวังที่แดนสวรรค์จะรวมโลกสวรรค์เป็นหนึ่งคงต้องฝากไว้ที่ตัวเขาแล้วจริงๆ”ครืนนนน!เสียงอสนีบาตดังสะเทือนเลือนลั่นจนแก้วหูแทบดับ เมฆสีดำทะมึนลอยลิ่วมารวมตัวกันพร้อมสายฟ้า พวกมันปกคลุมไปทั่วฟ้าดินเจียงอี้ลืมตาแล้วเงยหน้ามองข้างบน ในดวงตามีจิตสังหารจางๆ เล็ดลอดออกมาเจียงเทียนมิ่งกับเจียงเทียนเซิงหยิบสมบัติอาคมของตนเองออกมาเตรียมต่อสู้ทันที“เจียงอี้ เจ้านี่ช่างตามหาง่ายเสียจริง ได้ยินว่าพรสวรรค์ของเจ้าไร้ผู้เทียมทาน แม้แต่ขั้นสุญญตาทะลวงยุทธ์ก็มิใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าแล้ว หากปล่อยให้เจ้าแข็งแกร่งไปมากกว่านี้เกรงว่าในหมู่คนที่อายุต่ำกว่าแสนปีในโลกสวรรค์ คงไม่มีผู้ใดขัดขวางเจ้าได้อีก วันนี้ ข้าจะทำให้เจ้านึกเสียใจที่ครอบครองพรสวรรค์เช่นนั้น!”เสียงหัวเราะอันเย็นชาและโอหังดังขึ้น เจียงอี้มิได้ตอบคำใดกลับไป เขาเพียงลุกขึ้นยืนอย่างเนิบช้าจากนั้นก็ยกมือขวาขึ้นมา ทันใดนั้นดวงเนตรมหามรรคาบนหน้าผากก็ปรือเปิด ไอสีดำทะลักออกมาก่อตัวเป็นขวานยักษ์สีดำเล่มหนึ่งในมือของเขา“ศึกนี้ พวกท่านอย่าเข้ามายุ่ง!”เสียงของเจียงอี้ดังขึ้น ถ้อยคำนี้เขาบอก
