“แม่จ๋าไปไหนมา?” ภายในใจของหยางหยางก็ตื่นเต้นเช่นกัน แต่ว่าเขาเป็นห่วงแม่มากกว่า
อยากจะรู้เหลือเกินว่าแม่เป็นยังไงบ้าง เกิดอะไรขึ้นกับแม่กันแน่?
“เรื่องนี้เอาไว้ค่อยเล่าทีหลังนะ! หยางหยาง หน่วนหน่วน ถ้าหากว่าแม่ไม่ได้อยู่กับพ่อจ๋าแล้ว ลูก ๆ ทั้งสองจะยอมไปกับแม่จ๋าไหม หรือว่าอยากจะอยู่กับพ่อจ๋า?”
“แม่จ๋า!” หยางหยางตอบกลับโดยที่ไม่ต้องคิดพิจารณา
หน่วนหน่วนเอียงศีรษะมองเธอ นัยน์ตากลมโตของเธอค่อย ๆ เลือนลาง เธอชอบแม่จ๋า แต่ว่าก็ชอบพ่อจ๋า และก็ชอบพี่ชายเหมือนกัน เธอไม่อยากแยกจากใครคนใดคนหนึ่งเลย
“แม่จ๋า ทำไมพวกเราไม่สามารถที่จะอยู่ด้วยกันได้? พ่อกับแม่ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันเหรอ?” หลายวันที่ผ่านมาไม่ได้เจอแม่จ๋าเธอเสียใจมาก ๆ เลย
ถ้าหากไม่ได้เจอพ่อจ๋า เธอเองก็คงเสียใจเหมือนกัน
อันโหรวเม้มปาก เรื่องของอันหยาพั่นพวกเขายังไม่รู้เรื่องงั้นเหรอ?
หรือว่าจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้พาเธอมา?
หรือพวกเขาใช้ชีวิตอยู่ข้างนอก อาจจะไม่ได้กลับบ้านมานาน
“พ่อจ๋าไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันไม่ใช่เหรอ?” เธอถามอย่างสงสัย
