ด้วยสายตาแบบนั้นมันแทบจะทำให้เธอรู้สึกขนลุก ผู้ชายที่เธอชอบกลับมีท่าทางที่ไม่เหมือนใคร ๆ
มันเลยทำให้เธอกลัว ยิ่งรักมากขึ้นเท่าไรก็ดูเหมือนเขายิ่งเหินห่างมากขึ้นเท่านั้น เธอเริ่มรู้สึกตื่นเต้น รู้สึกเหมือนกำลังถูกท้าทาย เธอชอบความรู้สึกนี้จริง ๆ
คนอื่น ๆ ออกไปตามคำสั่งของจิ่งเป่ยเฉิน
หลินจือเซี๋ยวมองอันหยาพั่นด้วยความกังวล ดูเหมือนเธอจะสังเกตเห็นดวงตาของเธอที่บ่งบอกถึงความสุขและตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกออกมา
จิ่งเป่ยเฉินเป็นพี่เขยของเธอนะ เธอคงไม่ได้คิดอะไรผิดปกติไปใช่ไหม?
โหรวโหรวเธอต้องรีบกลับมาแล้วนะ!
สามีของเธอกำลังจะถูกคนอื่นฉกฉวยไปแล้ว!
เมื่อภายในห้องเหลือเพียงพวกเขาแค่สองคน ความเงียบเกิดขึ้นหลายนาที ไม่นานจิ่งเป่ยเฉินก็เคลื่อนไหว
ตัวของเขาที่สูงยาวกำลังเดินไปรอบ ๆ โต๊ะทำงานที่อยู่ตรงข้ามกับเธอ
แรงกดดันมหาศาลที่ส่งออกมาทำให้ตัวเธอนั้นรู้สึกประหม่า หัวใจเต้นรัวและแรงราวกับกำลังบ้าคลั่ง
มือทั้งสองของเธอจับไปที่กระติกน้ำร้อนอย่างแน่น เธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเขานั้นถึงจำเธอไม่ได้ เขาในตอนนี้เดินไปมาอยู่ตรงข้ามกับเธอ ก่อนจะมองเชิดสูงด้วยท่าทีที่ราวกับมองอะไรบางอย่างอย่างเหม่อลอย
