เมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่แยแสของเขา เธอจึงมองเขาอย่างเย็นชา “ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็ขอบคุณนายมาก อาจจะต้องรบกวนขออยู่ที่นี่ไปสักพัก”
เธอไม่ควรออกไปในช่วงเวลานี้ หากจิ่งเป่ยเฉินตามหาเธออีกครั้ง เขาจะต้องหาเจออย่างแน่นอนถ้าเธอออกไป
“เธอจะรบกวนไปตลอดชีวิตเลยฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ ใครใช้ให้เธอเป็นรัฐมนตรีที่ทรงพลังของฉันกัน! ถ้าหากว่าเธอคิดดีแล้ว ตำแหน่งผู้อำนวยการจะเก็บไว้ให้เธอ!” เขายิ้มออกมาและหันตัวเดินออกไปจากห้อง
เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นขนาดนี้ เธอต้องการความเงียบเท่านั้นจริง ๆ
ฉีหย่วนหยางปิดประตูห้อง แต่ว่าภายในห้องนอนยังคงสว่างมาก เธอลุกขึ้นไปเพื่อดึงผ้าม่านลง ก่อนจะเอนตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง
เรื่องวุ่นวายภายในหัวทำให้เธอนอนหลับไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง เธอฝันเรื่องราวเยอะแยะมากมาย มีหลายสิ่งที่เกิดขึ้นในความฝัน
ในฝันนั้นพ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่ และเธอก็กลายเป็นเด็กวัยรุ่นช่วงอายุยี่สิบกว่าปี ครอบครัวของพวกเขาอยู่กันอย่างมีความสุข มองไปที่หยางหยางและหน่วนหน่วนที่อยู่ด้วยกัน และก็มีโอวหยางลี่ จิ่งเป่ยเฉินก็ปรากฏตัวเข้ามาอยู่ในความฝันนั้นเช่นกัน
นานแล้วที่เธอไม่ได้ฝันอะไรที่ซับซ้อนแบบนี้
