เธอปิดผ้าม่านอีกครั้ง ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง
เธอยังคงอยู่ตรงบันได มองเห็นฉีหย่วนหยางเอนกายอยู่บนโซฟา เขาสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีเทาโดยคอเสื้อของเขาเปิดออกเล็กน้อย ในมือถือแก้วไวน์สีแดงเข้มอยู่และจ้องมองไปที่ทีวีที่กำลังฉายละครที่น่าเบื่อ
“ตื่นแล้วเหรอ? อยากกินอะไร?” ฉีหย่วนหยางมองเห็นเธอที่กำลังเดินลงมาจึงเอ่ยถามอย่างช้า ๆ แต่ว่าสายตาของเขากลับยังคงจดจ่ออยู่ที่ทีวี
ตอนนี้นางเอกเพิ่งถูกแม่ของพระเอกสาดกาแฟใส่ และแม่พระเอกก็ยกมือขึ้นมาตบไปที่หน้าของนางเอก แต่นางเอกเอื้อมมือขึ้นมาจับไว้และสะบัดมือของเธอออก ก่อนจะพูดว่า “ฉันกับเขารักกันมาก!”
“เหอะเหอะ……..” สายตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ลุ่มลึก “มีความรักเพื่อเหยียบย่ำ”
“ไม่เข้าใจ ในเมื่อพูดออกมาแบบนี้ เคยเจ็บมาก่อนหรือเปล่า?” เขาดูเหมือนคนไร้หัวใจ ไม่คิดว่าจะเคยมีช่วงที่โดนความรักทำร้าย
เขามีหน้าตาที่มีเสน่ห์ มีทั้งเงินและอำนาจ ใครกันที่ตาบอดกล้าทิ้งเขาไป
“ดูเหมือนว่าอาการเศร้าเสียใจวันนี้จะดีขึ้นนะ” ไม่นึกเลยว่ายังมีอารมณ์หยอกล้อ
