เขาเป็นคนที่สง่างาม เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของตระกูลฉี ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำจริง ๆ ผู้ชายที่ดีต้องมีน้ำใจนะ!
จิตใจที่เอื้อเฟื้อของเขาหายไปอยู่ที่ไหน?
ฉีเซิ่งเทียนจิบน้ำผลไม้นั้นและขยับตัวเข้ามาใกล้เธอ ใบหน้าที่หล่อเหล่านั้นเผยรอยยิ้มและจับมือของเธอไว้แน่น
ไม่ยอมให้เธอหนีไปไหน!
หลินจือเซี๋ยวหันหน้าหนีโดยสัญชาตญาณ วินาทีนั้นเธอก็ถูกจับไว้ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะประกบมาที่ริมฝีปากของเธอ
เธอเบิกตากว้าง ริมฝีปากของเธอถูกปิดแน่นโดยไม่ปล่อย น้ำผลไม้ที่หวานอมเปรี้ยวค่อย ๆ ไหลผ่านเข้ามาจากการสัมผัสของทั้งสองคน
เขาจู่โจมและเรียกร้องไม่หยุด สำหรับเรื่องการจูบนั้นหลินจือเซี๋ยวยังอ่อนประสบการณ์อย่างมาก จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ยังไง จึงยอมจำนนอย่างง่ายดายและปล่อยให้เขาก่อกวนแลกน้ำส้มกันอยู่แบบนั้น
ฉีเซิ่งเทียนนั่งลงแต่หลินจือเซี๋ยวยืนโน้มตัวลงมา ระหว่างพวกเขาทั้งสองนั้นมีโต๊ะกระจกยาวกั้นอยู่ หน้าท้องของเธอถูกกดเอาไว้แนบกับกระจก เธอรู้สึกว่าตัวเองนั้นแทบจะไม่ไหวแล้ว
ร่างกายของเธอแทบจะล้มลง
เธอใช้มือผลักเขา การจูบแบบพัวพันจึงจบลง
