“ฉันเองก็ไม่อยากให้เธอแต่งงานเหมือนกัน แต่ว่าเธอกลับแต่งงานแล้วนี่สิ” วิเวียนพูดด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับเผยใบหน้าที่อ่อนโยนออกมา
ขณะที่วิเวียนกำลังพูด เหอเหมียวก็ได้เดินไปที่ฝั่งตรงข้ามกับอันโหรว สายตาเบิกกว้างมองไปที่ตัวเธอ ตอนนี้ท้องน้อยของเธอนูนขึ้นมาเล็กน้อย เธอสวมรองเท้าส้นสูงเล็ก ๆ ใบหน้าซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด
“มีธุระอะไร?” อันโหรวเอ่ยถาม
“พี่โอวหยางบาดเจ็บ เธอไม่คิดจะไปดูเขาหน่อยเหรอ? เขาได้รับบาดเจ็บเพราะเธอแท้ ๆ” เหอเหมียวจ้องมองเธอด้วยความโกรธ ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้หรือไงว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง
“ถ้าหากฉันจำไม่ผิดละก็ อาการบาดเจ็บของเขาน่าจะเกือบหายดีแล้วนะ” เขาบาดเจ็บมาเดือนกว่าแล้ว ตอนนี้ยังมานอนติดเตียงอยู่อีกหรือไง
แต่ไม่ว่าตอนนี้เขาจะเป็นยังไงก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอทั้งนั้น เพราะตอนนั้นเขากักขังเธอเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยให้เธอไปไหน
