เธอเก็บโทรศัพท์กลับลงกระเป๋าและพูดขึ้นว่า “โทรศัพท์ฉันดูท่าจะไม่มีแบต ขอยืมโทรศัพท์เธอโทรออกได้หรือเปล่า?”
“ได้สิ!” เหอเฉ่ารีบหยิบโทรศัพท์ออกมา ก่อนจะยื่นให้เธอทันที
อันโหรวมองไปที่โทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ของเธอ ก่อนหน้านั้นเธอเคยเห็นโทรศัพท์มือถือของเหอเฉ่า แต่มันไม่ใช่สภาพแบบนี้
ครั้งนี้ดูจากตัวเครื่องที่ใหม่เอี่ยมแล้ว เป็นไปได้ว่าน่าจะเพิ่งเปลี่ยนได้ไม่นาน
“รหัสผ่าน 0606”
อันโหรวกดรหัสผ่านต่อหน้าเธอ ก่อนจะกดโทรไปที่บ้าน เมื่อได้ยินเสียงหยางหยางกับหน่วนหน่วน เธอเองก็รู้สึกอบอุ่นข้างในหัวใจ
ก่อนจะวางสายโทรศัพท์และส่งมันคืนให้กับเธอ “เธอเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือเหรอ？”
“ก่อนหน้านั้นฉันทำโทรศัพท์หายค่ะ ผู้จัดการก็ดุฉัน แต่ฉันกลับคิดว่ามันไม่เป็นอะไร โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นของฉันไม่ค่อยมีรูปภาพส่วนตัวเท่าไร” เหอเฉ่ามองด้วยท่าทีที่เขินอาย “อีกอย่างโทรศัพท์เครื่องนั้นก็ใช้มานานแล้วด้วย บางทีพระเจ้าอาจจะคิดว่าถึงเวลาที่ฉันควรเปลี่ยนสักที”
“เครื่องเก่าเพิ่งไปได้ไม่นาน เครื่องใหม่ก็มาเลยนะ” อันโหรวยิ้มออกมา ดูเหมือนเธอจะไม่ได้พูดโกหก
ก่อนหน้านั้นเหมือนกับว่าเธอใช้โทรศัพท์มือถือของตัวเองส่งข้อความมา แต่ดูท่าน่าจะไม่ใช่ฝีมือของเธอ
เป็นไปได้ที่ทุกอย่างถูกวางแผนโดยโอวหยางลี่ บางทีเขาอาจจะแอบขโมยโทรศัพท์ของเหอเฉ่าโดยที่เธอไม่รู้ตัว จากนั้นก็ใช้มันส่งข้อความมาหาเธอ
