จากนั้นไม่นานก็มีภาพยนตร์วัยรุ่นที่เกี่ยวกับรั้วมหาวิทยาลัย และเธอก็ได้เล่นเป็นบทนางเอก ตอนนี้เธอกำลังถ่ายทำเรื่องนี้อยู่
อันโหรวได้จองห้องส่วนตัวเอาไว้ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับสวมหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดด ทำท่าราวกับดาราดัง
“พี่อัน” เธอถอดแว่นกันแดดและหน้ากากออกเมื่อเข้ามาด้านใน พร้อมกับนั่งลงตรงข้ามและเอ่ยเรียกด้วยรอยยิ้ม
“อยากดื่มอะไร เธอสั่งได้เลยนะ ฉันเลี้ยงเอง!” อันโหรวพูดด้วยรอยยิ้ม
เหอเฉ่ามองดูเธอด้วยท่าทีที่เขินอาย “ฉันเลี้ยงเองค่ะ! ก่อนหน้านั้นพี่อันช่วยฉันไว้ตั้งเยอะ ต้องให้ฉันเลี้ยงสิ”
“เอางั้นก็ได้” เธอไม่รั้งใด ๆ
กาแฟสองแก้วถูกนำมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว เหอเฉ่ามองกาแฟตรงหน้า ก่อนจะเงยหน้ามองอันโหรว “พี่อัน ครั้งนี้ยินดีที่ได้พบพี่อีกครั้งนะคะ”
ไม่กี่วันก่อน ทั่วทั้งเมือง A ก็แทบเกิดความโกลาหลขึ้น จิ่งเป่ยเฉินมัวแต่หาคนอยู่ที่แม่น้ำ ซึ่งการที่เขาสนใจขนาดนั้น แน่นอนว่าจะต้องเป็นเธอแน่ ๆ
โชคดีที่เธอยังรอดชีวิตมาได้
“ฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะตายง่ายแบบนั้นเหมือนกัน ยิ่งเฉพาะเรื่องนี้ ฉันไม่มีทางยอมทำให้คนอื่นสมหวังหรอก” อันโหรวยิ้มและมองไปที่เธอ ก่อนจะดื่มกาแฟต่อ
ทั้งสองคนพูดคุยในห้องส่วนตัวสักพักหนึ่ง อันโหรวก็ได้หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าของเธอ และกดอีกสองสามครั้ง หน้าจอปรากฏภาพสีดำขึ้นมา