“นายหล่อ! แบบไหนก็หล่อทั้งนั้น! อ้ากอ้าก! ที่รัก ขอร้อง! อย่าทำแบบนี้!”
อันโหรวที่ถูกเขาทำท่าทางแบบนั้นก็ขำจนน้ำตาไหลออกมา บนใบหน้าของเธอถูกคางของเขาถูไปมาอยู่อย่างนั้น
แก้มของเธออยู่ตรงหน้าเขา เธอจึงสามารถมองเห็นรูปลักษณ์ของตัวเองได้อย่างชัดเจนผ่านดวงตาของเขา และมองเห็นเส้นเลือดฝอยภายในลูกตาสีขาวของเขาได้อย่างชัดเจน
ใบหน้าของเขาดูไม่ค่อยดีเท่าไร เหมือนว่าไม่ได้พักผ่อนมาหลายวันแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นหนวดเคราหรือเส้นเลือดฝอยที่ตาก็ล้วนเผยถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าของเขาในเวลานี้ ในเมื่อเขายังไม่ตายเลยต้องตามหาเธอเป็นเวลานาน
เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา ก่อนที่ริมฝีปากนุ่มของเธอจะสัมผัสกับริมฝีปากของเขา
นานแล้วที่ไม่ได้เจอกัน ต่างคนต่างคิดถึงกันและกัน
จิ่งเป่ยเฉินอึดอัดอย่างมาก ตอนแรกเขานั้นอดทนมาโดยตลอด แต่จู่ ๆ อันโหรวก็เข้ามาจูบจนเขาทนไม่ไว้อีกต่อไป
“นายไม่ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จริง ๆ เหรอ?” เธอเริ่มเอ่ยถามขึ้นมา
“โอวหยางลี่บอกเธอว่าฉันประสบอุบัติเหตุอย่างนั้นเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินตอบกลับไปอย่างไม่รีรอ
“เขาให้ฉันดูคลิปวิดีโอว่านายเกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำและระเบิด”
