แล้วพี่โอวหยางจะจับตัวเธอไปทำไมกัน?
“จิ่ง……” เธอพยายามที่ตะโกนออกมา แต่ทันใดนั้นก็ถูกปิดปากทันที
ตัวเธอถูกอุ้มไปอยู่ที่ด้านข้างของโอวหยางลี่ทันที
“คิดไม่ถึงเลยนะว่าประธานจิ่งจะชอบผู้หญิงแบบนี้ด้วย เพียงแต่ผู้หญิงแบบนี้มีถมเถไป ใช่ว่าจะหาไม่ได้ แต่ในเมื่อคุณชอบเธอขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะเรื่องบนเตียงของเธอค่อนข้างดีละมั้ง เอาเถอะ ประธานจิ่งอยากได้คนก็เอาไป แล้วจากนั้นก็ไปได้แล้ว!!” โอวหยางลี่ผลักเหอเหมียวออกไป
ตัวของเหอเหมียวเดินโซซัดโซเซไปทางจิ่งเป่ยเฉินที่อยู่อีกด้าน
จิ่งเป่ยเฉินทำท่าจะขยับเดิน แต่ฉีเซิ่งเทียนที่อยู่ด้านหลังก็รีบเดินออกไปรับตัวเธอไว้ ก่อนจะแก้เชือกที่มัดมือและเทปที่ปิดปากเธอไว้ออกทันที
“ประธานจิ่ง ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน? ลำบากพาคนมามากขนาดนี้ ยังไม่คิดจะไปอีก! ประธานจิ่งเป็นพวกชอบกินของเหลือหรือยังไง ไสหัวไปซะ!” โอวหยางลี่อดไม่ได้ที่จะมองท่าทีของเขาและเอ่ยประโยคนั้นออกมาทันที
