สวรรค์ที่อยู่ในห่อผ้า ใบหน้าของนางฉายแววเวทนาสงสาร ไป๋ฉียืนอยู่ข้างกายนาง แต่นางเพียงมองโอรสของจักรพรรดิสวรรค์อย่างระแวดระวัง มิกล้าแตะต้องจักรพรรดิสวรรค์สาวเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว ขณะที่เฉินหลี่หยุดยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ ไม่เข้าไปภายในตำหนักด้วยมู่หลิงลั่วกำลังจะส่งพระโอรสให้จักรพรรดิสวรรค์ แต่ปรากฏว่าจักรพรรดิสวรรค์กลับปราดเข้าไปข้างเตียงเพื่อดูพระสนมสวรรค์ที่ใบหน้าไร้สีเลือดก่อน“เกิดอะไรขึ้น ข้าบอกให้เจ้าฝึกวิชาให้ดีแล้วมิใช่หรือไรเป็นถึงพระสนมสวรรค์แท้ๆ แต่แค่ให้กำเนิดบุตรก็เกือบจะจบชีวิตตัวเองเสียแล้ว ขืนเล่าลือออกไปไม่กลัวข้าเสียหน้าหรือไร”จักรพรรดิสวรรค์ตรัสตำหนิ แต่พระหัตถ์กลับกอบกุมมือของพระสนมสวรรค์ไว้ สีพระพักตร์เต็มไปด้วยความความปวดใจไป๋ฉีพึมพำว่า “นี่คือรักแท้สินะ แม้แต่บุตรชายก็ไม่เห็นสนใจ ใช่สิ ก็เขามีบุตรชายมากมายพอแล้วนี่”มู่หลิงลั่วกลับไม่แสดงความคิดเห็นอะไร นางเดินไปข้างกายจักรพรรดิสวรรค์แล้วเอ่ยว่า “นี่บุตรชายของเจ้า เจ้าอุ้มเขาหน่อยเถิด ข้าต้องกลับไปฝึกบำเพ็ญแล้ว”นางมีลูกหลานมากมายเหลือเกิน แม้นางจะชมชอบเด็กน้อยคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น แต่นางก็อยากฝึกบำเพ็ญมากกว่าจักรพรรดิส
