“ไม่มีทาง ฉันสาบานได้!” อุบัติเหตุเมื่อวานนั้นเดิมทีคิดว่าจะให้เกิดขึ้นตอนที่เขาอยู่
ถ้าหากเขาไม่อยู่ บอดี้การ์ดไม่มีทางเห็นเธอได้แน่ เธอไม่คิดจะเอาชีวิตตัวเองมาเล่นแบบนี้หรอก
เรื่องนั้นเธอไม่มีทางทำ
“อย่างน้อยก็เอากล้องวงจรปิดในห้องนอนฉันออกได้ไหม?” เธอยื่นร้องคำขอจากเขา เรื่องเล็ก ๆ หากเขาไม่เห็นด้วย
“ก็ได้!” โอวหยางลี่ตอบอย่างหมดหนทาง “ด้านนอกเริ่มลมแรง เธอเข้าไปก่อนเถอะ!”
โอวหยางลี่มองเธอที่ไม่ขยับก็พูดด้วยความโกรธ “ตอนแรกที่เมื่อวานกลืนน้ำยาล้างจานเข้าไปก็ทำให้ร่างกายแย่พออยู่แล้ว นี่เธออยากจะทำร้ายร่างกายตัวเองให้พังอีกหรือไง?”
“เปล่าเสียหน่อย ฉันเพียงแค่โหยหาโลกภายนอก ไม่ได้อยากอยู่ในหอคอยงาช้างแบบนี้”
“โหรวโหรว รอก่อนนะ!” หรือว่าที่พูดไปเธอจะยังไม่เข้าใจอีก?
ตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินเหมือนคนบ้าคลั่ง พยายามทำลายกลุ่มโอวหยางกรุ๊ปในทุก ๆ ด้าน หากเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ช้าก็เร็วโอวหยางลี่ได้หายไปจากเมือง A อย่างแน่นอน
ถ้าหากถึงเวลานั้นขึ้นมาจริง ๆ เขาต้องพาเธอหนีไปก่อนแน่นอน
ครั้งนี้เขาพยายามอย่างเต็มที่ถึงได้ความคิดแบบนี้ ในสายตาของจิ่งเป่ยเฉินนั้น อันโหรวก็คงได้ตายไปนานแล้ว
