หยางหยางกับหน่วนหน่วนนั้นอยู่ในใจเธอเสมอ คิดถึงอยู่ทุกวัน แต่เธอที่อยากเจอจะได้เจองั้นเหรอ?
ทั้ง ๆ ที่เธอขอโทรศัพท์ยังไม่สามารถทำได้ เขาไม่มีทางใจดีให้เธอไปหาหน่วนหน่วนกับหยางหยางแน่นอน
เสียงที่ดังมาจากด้านนอกนั้นจู่ ๆ ก็เงียบไป ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าเดินจากไป เธอจึงนอนลงบนเตียง
เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีนั้นเหมือนว่าได้หายไปในชั่วพริบตา
เรื่องแบบนี้เธอจะไม่มีทางให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองแน่
แม้ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือการรักษาตัวเองให้แข็งแรง ไม่อย่างนั้นจะไม่มีแรงต่อสู้กับเขาเมื่อถูกเขาใช้กำลัง
ตอนนี้เธอนอนไม่หลับ ดวงตากลมจ้องไปที่โคมไฟบนเพดาน โคมไฟสีเหลืองสลัว ๆ ที่สว่างอยู่ จู่ ๆ เธอก็ลุกขึ้นมา คิดอยากจะลุกขึ้นไปยกโคมไฟ แต่เธอกลับรู้สึกไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย
นอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนแอ ก็พลันนึกถึงวิดีโอที่รถชนกันจนระเบิดขึ้นมา หัวใจของเธอรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง
เหมือนว่าเธอเสียสติไปชั่วขณะ จนกระทั่งผล็อยหลับไป
เมื่อเธอตื่นขึ้นมาก็เป็นเช้าวันที่สาม
ภายในห้องไม่มีวี่แววว่าจะมีคนเข้ามา เมื่อวานเธอล้างท้องไป ตอนนี้จึงรู้สึกว่างเปล่ามาก แต่เธอก็ได้ดื่มน้ำเปล่าไปนิดหน่อยแล้ว
