การกอบกู้บนพื้นผิวน้ำดำเนินการอยู่ทั้งวัน แต่เขากลับไม่ได้รับอะไรเลย
จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่พื้นผิวแม่น้ำ แม้ว่าจะอยู่ไกล แต่เหมือนเขายังคงได้ยินเสียงของพวกเขา
หาไม่เจอ หาไม่เจอแม้แต่อย่างเดียว
“พี่เฉิน ไม่มีข่าวนั่นแหละถือว่าเป็นเรื่องที่ดี! แต่พี่ต้องพักผ่อนหน่อยหรือเปล่า?” ขวดไวน์ที่อยู่ในมือของฉีเซิ่งเทียนถูกยื่นไปด้านหน้าเขา “ดื่มให้ร่างกายอุ่นหน่อย พี่ยืนตรงนี้มาห้าชั่วโมงแล้วนะ!”
การทำงานกู้ซากสิ่งของขึ้นมาจากน้ำนั้นมีสาเหตุมาจากรถยนต์ที่ตกลงจากสะพานลงสู่แม่น้ำ โดยระยะเวลาการเคลื่อนย้ายนั้นจะเคลื่อนตัวทุก ๆ สองสามชั่วโมง
มีเพียงแค่การเคลื่อนย้ายที่ทำให้จิ่งเป่ยเฉินขยับตาม
เขายังคงมองไปที่พื้นผิวแม่น้ำ ดูเหมือนว่าไม่ได้ยินเสียงพูดของฉีเซิ่งเทียนด้วยซ้ำ
ฉีเซิ่งเทียนเองก็มองไปที่พื้นผิวแม่น้ำเช่นกัน หาไม่เจอมาห้าวันแล้ว ถึงจะหาเจอก็คงเป็นศพเท่านั้นเอง
แม่น้ำที่เย็นแบบนั้น แม้อันโหรวจะว่ายน้ำเป็น ก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่จะสามารถออกมาจากรถได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงถ้าต้องว่ายน้ำในวันที่หนาวเย็นแบบนี้
พูดอีกนัยหนึ่งก็คือถ้าหากว่าว่ายไปถึง ตอนนี้พวกเขาก็คงจะหาเธอเจอไปแล้ว
