เมื่อประตูห้องเปิดออก เธอก็เห็นโอวหยางลี่สวมชุดสูทสีดำพร้อมกับเนกไทสีน้ำเงินเข้ม ผมของเขาหวีเป็นทรงผู้ดี ราวกับว่าตอนนี้เขาเต็มไปด้วยพลังที่พร้อมทำงานอย่างเต็มเปี่ยม
“เมื่อคืนเธอไม่ได้นอนเหรอ?” โอวหยางลี่มองไปที่เธอ คิดอยากจะตะโกนเสียงดังไปว่า ‘เขาตายไปแล้ว เธอไม่คิดอยากจะมีชีวิตอยู่หรือไง?’
อันโหรวเหลือบมองเขา ก่อนจะเดินผ่านเขาไปอย่างช้า ๆ ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ หัวใจของเธอไม่เคยได้หยุดพักเลยสักนิด
ให้นอนหลับ?
เธอจะนอนหลับได้ยังไง?
“ฉันไม่รีบ ค่อย ๆ ไปละกัน ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอจะเป็นสภาพศพเดินได้แบบนี้ไปตลอด เธอจำไว้ด้วยว่าเธอยังมีลูกอยู่ ทางที่ดีมีชีวิตอยู่ต่อซะ ไม่อย่างนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะทำทุกอย่างที่เธอคิดไม่ถึงแน่ ๆ” โอวหยางลี่พูดอย่างชั่วร้ายที่ด้านหลังของเธอ
เธอเดินไปที่โต๊ะอาหารที่ว่างเปล่า ก่อนจะค่อย ๆ นั่งลง ร่างกายของเธอสภาพเป็นแบบนี้ เธอไม่มีทางออกไปได้แน่!
ส่วนเรื่องของเขาที่เป็นกังวลคงไม่ต้องห่วงอะไรมาก
