“ถ้าอย่างนั้นเธอก็ลองโทรหาเขาดูสิ จะได้รู้กันไปเลย” โอวหยางลี่เก็บโทรศัพท์ลง ก่อนจะมองไปที่ตัวเธอ
ใช่แล้ว ตอนนี้ขอเพียงแค่เธอโทรศัพท์ไปเท่านั้น เธอก็จะรู้ว่าสิ่งที่โอวหยางลี่พูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่
แต่ทำไมกันนะ ทำไมหัวใจของเธอถึงรู้สึกประหม่าขึ้นมา!
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้มองโทรศัพท์เขาอีกแล้ว แต่ทำไมเธอรู้สึกว่าข้างในรถที่มีเปลวไฟลุกโชนนั้นมีใบหน้าที่เธอคุ้นเคย และมันติดอยู่ในใจของเธอ
หัวใจของเธอในตอนนี้เต้นโครมครามไม่หยุด จิ่งเป่ยเฉินคงไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ คนแบบเขาเนี่ยนะจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น?
มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อย ก่อนจะกดหมายเลขโทรศัพท์ของเขา เมื่อกดโทรออกก็มีเสียงเครื่องทำความเย็นดังขึ้นมา ตอนนั้นหัวใจของเธอก็พลอยเต้นแรงไปด้วย รู้สึกว่าทั้งร่างชาวาบขึ้นมาทันที
“ขอโทษด้วย หมายเลขที่คุณโทรศัพท์เข้ามาปิดเครื่องไปแล้ว”
ปิดเครื่อง…..
หมายความว่ายังไง ปิดเครื่อง?
เขาคงน่าจะประชุมอยู่แน่ ๆ
อันโหรวพยายามสงบสติอารมณ์และบอกตัวเองว่าจิ่งเป่ยเฉินจะต้องไม่เป็นอะไร
เธอกดโทรศัพท์หาฉีเซิ่งเทียนอีกครั้ง แต่ก็ได้รับผลลัพธ์แบบเดียวกัน โทรศัพท์ของทั้งสองคนปิดเครื่องทั้งคู่
