ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขานั้นคือหัวหน้ากับลูกน้อง ไม่ใช่เพื่อนหรือแฟนกัน เพราะงั้นเธอต้องขัดขืนโดยสัญชาตญาณ
“อยากจะอุดปากเธอเสียจริง!” ตอนนี้เขารู้สึกอึดอัด แต่จะรู้สึกอึดอัดยิ่งกว่าหากผ่อนคลายไม่ได้ เขาไม่อยากออกไปจากเตียงอุ่น ๆ ไม่อยากไปห้องนั่งเล่นที่เย็นเฉียบและไม่มีแอร์นั้น เขาไม่อยากไป
“ไม่ใช่ปากที่ไม่เชื่อฟัง” เธอไม่เชื่อฟังเขาทั้งหมด
ฉีเซิ่งเทียนเองก็ทนไม่ไหวแล้วจึงปิดปากของเธอที่เอาแค่ขัดคอเขา ควรสั่งสอนเสียหน่อย
“อือ…..”
เกิดอะไรขึ้น?
เมื่อกี้ไม่ได้คุยเจรจากันอยู่เหรอ?
“อ้าก……”
ฉีเซิ่งเทียนปล่อยเธอทันที ปากผู้หญิงคนนี้รุนแรงเสียจริง ที่กัดไปไม่ใช่เพราะเธอเก่งขนาดนั้นหรือไง?
“ผู้จัดการฉี แค่ก แค่ก ฉันไม่อยากทำอะไรที่ไม่ชัดเจนแบบนี้ คุณเข้าใจหรือเปล่า?
ทันทีที่เธอพูดจบก็เงียบไปสักพัก ไม่ใช่ว่าฉีเซิ่งเทียนไม่อยากจะพูด แต่เพราะเจ็บเกินไป เขารู้สึกได้ถึงเลือดที่ไหลออกมาเล็กน้อย
หลินจือเซี๋ยวร้องตะโกนออกไปอย่างไม่แน่ใจ “ผู้จัดการฉี?”
“นอนซะ!”
แบบนี้หลินจือเซี๋ยวจะสามารถหลับลงได้ยังไง แต่เมื่อท้องฟ้าเริ่มสางเธอก็ผล็อยหลับไป
ในสถานการณ์แบบนี้กลับหลับสนิทจนตื่นสาย
