หนึ่งเม็ดทรายกับภูเขาไท่ซานยากจะจินตนาการว่าเจ้าแม่เซียวเหอประสบพบสิ่งใดมาบ้างจึงมีโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้“ยากนักกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง มิสู้เดินทางไปชมโพธิพุทธสมุทรด้วยกันเป็นเช่นไร”เจ้าแม่เซียวเหอมองเจียงฉางเซิงแล้วเอ่ยชวน แม้น้ำเสียงจะนิ่งสงบ แต่เจียงฉางเซิงมองเห็นความคาดหวังในดวงตาของนางเจียงฉางเซิงลังเลเล็กน้อย มิใช่เพราะเขามิปรารถนา แต่เขาไปไม่ได้ ทุกครั้งที่การเทศนาจบลง พอก้าวออกจากสถานที่เทศนา ฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนก็จะสิ้นสุดลงทุกครั้ง เขาคงจะทำได้เพียงปฏิเสธคำเชื้อเชิญของนางหนหน้าพานพบกัน นางจะเป็นอย่างไรบ้างนะหากมองจากมุมมองของเจียงฉางเซิง ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหมดของวิถีเซียนโบราณล้วนสิ้นชีวากันหมดแล้ว รวมถึงเจ้าแม่เซียวเหอเองด้วย ดังนั้นพวกเขาสองคนพบหน้ากันครั้งหนึ่ง โอกาสพบกันก็ลดน้อยลงครั้งหนึ่ง โอกาสพบพานช่างหายากยิ่งนัก“แดนสุขาวดีอยู่ด้านข้างนี่เอง ไปด้วยกันเถิด ลองดูบางทีเจ้าอาจไปได้”เสียงของเจ้าแม่เซียวเหอลอยมา น้ำเสียงนิ่งสงบนักลองดูหรือเจียงฉางเซิงฟังความนัยที่แฝงมาในถ้อยคำของนางออกเขาจึงตกลงเจ้าแม่เซียวเหอสะบัดแขนเสื้อพาเขากับเทพธิดาทั้งสองนางไปด้วยกัน พวกเขาหายวับไปจากสถ
