เหลียวเว่ยที่ถือมีดในมือกำลังสั่นเบา ๆ สายตาของเธอจ้องไปที่อันโหรวอย่างดุร้าย แทบจะทนไม่ไหว อยากจะควักลูกตาของอันโหรวออกมาและฆ่าเธอให้ตายซะ “ตัดสินโทษงั้นเหรอ? อย่ามาหลอกฉันหน่อยเลย! ไม่สนว่าลูกของฉันจะถูกเธอฆ่าหรือเปล่า แต่ฉันเกลียดเธอ อีกทั้งลูกของเธอ ฉันก็เกลียดจนอยากให้พวกเธอตายไปซะ! ห้าปีก่อนหน้านั้นทำไมเธอไม่ถูกจับติดคุกไปเลย! ทำไมเธอไม่เป็นผู้ต้องหาและถูกขังคุกไปซะ! ฉันเกลียดที่เธอกลับมาแบบนี้ ทำไมกัน ทำไมเธอถึงขโมยหัวใจของลี่ไปอีก! ฉันคือภรรยาที่แต่งงานกับเขาอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ!”
เหลียวเว่ยไม่คิดที่จะฟังคำพูดของอันโหรวเลยสักนิด ราวกับว่าตอนนี้เธอหมุนอยู่ในโลกของตัวเอง
อันโหรวรู้สึกว่ามันน่าตลกสิ้นดี ด้วยเหตุนี้เธอเลยยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
“เธอยิ้มอะไร?”
