แต่ถ้าหากได้จับจ้องไปที่อันโหรวเมื่อไหร่ ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความโกรธที่แฝงไปด้วยพลัง
“ดูจากตรรกะความคิดของเธอแล้ว เธอหย่ากับเขาไปก็ไม่ควรที่จะมาโผล่ให้เขาเห็นหน้า ดูจากท่าทางของเธอแล้ว ถือว่าเธอทำได้ไม่เลวเลยนะ”
เหลียวเว่ยที่ยืนอยู่ในห้อง เมื่อถูกพูดด้วยแบบนี้ เธอจะไม่ได้ยินคำเยาะเย้ยของอันโหรวได้อย่างไรกัน ที่พวกเขาหย่าร้างกัน ความจริงแล้วไม่ใช่เพราะเหอเหมียวอะไรนั่นหรอก แต่เป็นเพราะเธอต่างหาก!
อันโหรวตั้งแต่ยังเด็กล้วนเป็นเป้าหมายและแรงกดดันให้กับตัวเธอมาตลอด ซึ่งเมื่อใดที่เธอได้ตอบโต้และแก้แค้น นั่นถือเป็นความสุขที่สุดของตัวเธอเลยก็ว่าได้ และตอนนี้เธอเองก็เกลียดที่ทำไมเด็กทั้งสองคนนั้นถึงไม่ตายไปในอุบัติเหตุรถยนต์ซะ!
“อันโหรว! ฉันจะฆ่าเธอ!” เหลียวเว่ยจู่ ๆ ก็วิ่งไปที่ด้านหน้าของอันโหรวอย่างบ้าคลั่ง
เธอรีบก้าวถอยออกไปอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ประตูไม่ได้ล็อกเอาไว้ เธอเลยสามารถก้าวถอยหลังออกไปได้อย่างทันท่วงที
และจู่ ๆ ทันใดนั้นก็มีมือหนึ่งยื่นมาที่ด้านหน้า เธอได้ยินเสียงแกรก ส่งผลให้มีดที่เหลียวเว่ยถืออยู่นั้นร่วงหล่นลงสู่พื้นทันที
