“เหลียวเว่ย นี่เธอคิดจะทำอะไร? พวกเราหย่ากันแล้วนะ!” โอวหยางลี่จ้องมองไปที่เธอด้วยความโกรธ
มือของเหลียวเว่ยเต็มไปด้วยความเจ็บ เมื่อครู่นี้จู่ ๆ มือของเขาก็ดันเข้ามาจับที่ข้อมือและกดให้มีดร่วงหล่นลงไป
“ลี่! พวกเราหย่ากันแล้ว เพราะงั้นนายไม่ต้องมาสนว่าฉันจะทำอะไร!” เหลียวเว่ยมองไปที่เขา ก่อนจะก้มลงไปเพื่อหยิบมีดขึ้นมา
โอวหยางลี่รีบใช้เท้าเหยียบมีดไว้ทันที “เธอออกไปซะ!”
“ทำไมกัน? กลัวว่าฉันจะทำร้ายคนรักตัวน้อยของนาย หรือจะทำร้ายแฟนเก่าของนายงั้นเหรอ?” เหลียวเว่ยพูดด้วยท่าทางเจ็บปวด “โอวหยางลี่ นายมันไม่ใช่คน! ฉันชอบนายขนาดไหน ตอนนี้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ผู้หญิงคนนี้เมื่อห้าปีก่อนทำอะไรกับนายไว้บ้าง ทำไมในใจของนายถึงมีแต่เธอเพียงคนเดียว นายมีความคิดเรื่องสามัญสำนึกถูกผิดบ้างหรือเปล่า!?”
เขามันไม่ใช่คน และไม่มีทางที่จะใช่คนอีกแล้ว!
แต่ภาพเหตุการณ์ตรงนี้ ทำให้เขาคิดอยากจะทำอะไรกันแน่?
ถ้าหากห้าปีก่อนหน้านั้นไม่ใช่เพราะเหลียวเว่ยและเฉาลี่เฟยร่วมมือกัน พวกเขาก็คงแต่งงานกันแล้ว เรื่องพวกนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นแน่ ๆ
โหรวโหรวคงไม่มีทางเกลียดเขาแบบนี้แน่นอน!
