ในมือของเขานั้นมีช่อดอกไม้อยู่ แต่เมื่อเข้ามากลับเห็นหน่วนหน่วนและหยางหยาง เขาจึงพูดขอโทษว่า “ฉันคิดว่าเป็นเธอที่เกิดอุบัติเหตุ ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ก็คงจะซื้อหนังสือนิทานมาแทน”
“ไม่ต้องหรอก” เธอรับช่อดอกไม้มา “นี่นายกลับมาฉลองปีใหม่เหรอ?”
“ใช่แล้ว!”
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินได้ยินทั้งคู่คุยกันก็มองไปที่เกาเซิน ชายหนุ่มรูปร่างสูง หนำซ้ำหน้าตาก็ดูหล่อเหลาและสะอาดสะอ้าน นี่ความสัมพันธ์ของพวกเขาคือยังไง?
“โหรวโหรว”
ทันใดนั้นเสียงของจิ่งเป่ยเฉินก็ดังขึ้น เธอยิ้มและเอื้อมมือมา “จิ่งเป่ยเฉิน”
