เมื่อถึงที่หมายเธอก็ลงจากรถและมุ่งไปที่ประตูบ้าน กดกริ่งอยู่สองครั้ง เสียงวิเวียนจากด้านในก็ดังขึ้นมา หัวใจของเธอตอนนี้สับสนวุ่นวายและเป็นกังวลมาก
เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าประโยคนั้นของแม่หมายความว่ายังไง หรือว่าเรื่องตระกูลอันกับจิ่งเป่ยเฉินจะมีความเกี่ยวข้องกัน?
เมื่อความคิดนี้ผุดเข้ามาในความคิด ความสงสัยภายในใจของเธอก็ยิ่งคิดซ้ำวนไปวนมาอยู่ตลอด
เมื่อวิเวียนเปิดประตูออกก็มีลมแรงพัดเข้ามาทันที เธออดไม่ได้ที่จะสั่นเล็กน้อยเพราะเธอออกมาด้วยความรีบจึงไม่ได้สวมผ้าพันคอมาด้วย
“โหรวโหรวรีบเข้ามาเร็ว ข้างนอกมันหนาว” เมื่อวิเวียนเห็นเธอ ภายในใจก็เป็นห่วงขึ้นมา รีบพาเธอเข้าไปด้านใน
ทันทีที่อันโหรวเข้าไปในบ้านก็รู้ว่าตัวเองนั้นขับรถมาเร็วมาก อวี๋กุยห่าวเองก็ยังไม่ได้กลับมา
“เธอนั่งลงก่อน ฉันจะไปเอาน้ำชามาให้ ร่างกายจะได้อุ่น ๆ” วิเวียนหันตัวกลับไป แต่จู่ ๆ อันโหรวก็จับแขนของเธอเอาไว้
“ฉันมีเรื่องด่วน” เธอปล่อยมือออกและหยิบกำไลหยกขึ้นมา
