เมื่อหลินจือเซี๋ยวได้ยินเสียงของฉีเซิ่งเทียนก็หยุดชะงักและเงยหน้ามองเขา นอกจากนี้โอวหยางลี่ก็กำลังถูกหมิ่นลี่เหยียบอยู่ที่พื้น ส่วนถังซั่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็กำลังก้มลงมองโอวหยางลี่อยู่เช่นกัน
“เกิดอะไรขึ้น?” เธอเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ เสียงที่เธอได้ยินเป็นเสียงของโอวหยางลี่ เธอกลัวจนต้องป้องกันตัวเอง ไม่ได้มีเจตนาอื่น
“กรี๊ด…..นายเลือดออก!” หลินจือเซี๋ยวเดินเข้าไปที่ด้านหน้าฉีเซิ่งเทียนถึงเห็นว่าตรงหน้าผากของเขานั้นมีเลือดไหลอยู่ หนำซ้ำยังหยดลงบนพื้นอีกหลายหยด
“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันคิดว่าคนที่จะเข้ามาในห้องเป็นโอวหยางลี่!” แต่ตอนนี้โอวหยางลี่กลับถูกซ้อมจนสลบไปแล้ว ส่วนคนที่โดนทำร้ายกลับกลายเป็นฉีเซิ่งเทียน!
“พวกนายออกไปก่อน!” ฉีเซิ่งเทียนพูดกับถังซั่วที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องและปิดประตู แต่ประตูก็ถูกเปิดออกอีกครั้งอย่างช้า ๆ
เป็นเพราะโอวหยางลี่ที่ถีบประตูอยู่ตลอด ฉีเซิ่งเทียนรีบเดินเข้าไปเตะโอวหยางลี่ทันที ความจริงแล้วโอวหยางลี่เป็นคนเตะประตูต่างหาก
ตัวล็อกประตูนั้นได้พังไปแล้ว…..
“เอ่อ เอ่อ……..” หมิ่นลี่ลากโอวหยางลี่ออกไปและมองไปที่ข้างใน “เลขาหลิน อย่าลืมดูแลฉีเซิ่งเทียนดี ๆ ด้วยนะ ทำแผลไปก่อน พวกเราไปก่อน!”
หมิ่นลี่ลากโอวหยางลี่ออกไปด้วยเท้าโดยไม่ได้กังวลว่าจะลากเขาไปที่ทางเดิน ส่วนถังซั่วก็เดินตามมาด้านหลังอย่างสบาย ๆ ก่อนจะแสยะยิ้มขึ้นมา คืนนี้น่าสนใจเสียจริง ๆ
