ภายในห้องหลินจือเซี๋ยว เมื่อเธอเปิดไฟในห้องก็เห็นว่าหัวของฉีเซิ่งเทียนมีเลือดไหลติดกับผมอยู่ เลือดที่ไหลอาบแก้มของเขาเป็นภาพที่น่าตกใจมาก เธอรู้สึกสับสนเล็กน้อย
“เดี๋ยวก่อน ฉันขอหาก่อนว่ามีกระเป๋ายาอยู่หรือเปล่า!” หลินจือเซี๋ยวหมุนตัวจะจากไป แต่จู่ ๆ ฉีเซิ่งเทียนก็คว้ามือของเธอไว้
แรงกระชากของเขาทำให้ตัวเธอนั้นเซไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง เธอมองหน้าเขาที่มีเลือดไหลอยู่ ภายในใจก็รู้สึกตกตะลึงมากขึ้น
“นายดึงฉันมาทำไม? ฉันจะไปหากระเป๋ายา” ตอนนี้เขากำลังเลือดออกอยู่นะ! เขาไม่รู้ตัวเลยหรือยังไง!
“เธอเป็นแบบนี้จะต้องหาถึงเมื่อไหร่? ลิ้นชักที่สองด้านซ้ายหัวเตียง!” ฉีเซิ่งเทียนปล่อยมือออก ก่อนจะเดินไปด้านใน
ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกปวดหัว แต่เขายังสามารถทนความเจ็บปวดทางร่างกายได้ และภายในใจก็รู้สึกดีใจ
หลังจากนี้เขาสามารถพึ่งพาเธอได้ในอนาคต คุณค่าของแจกันใบนี้…………
หลินจือเซี๋ยวที่ได้ยินเขาพูดก็รีบไปหากล่องยามาทันที ก่อนจะลากเขาไปนั่งลงที่เตียง “นายรู้ได้ยังไงกัน?”
เธอเป็นคนที่ต้องรับผิดชอบยังไม่รู้เลย!
“พี่ชายของฉันเป็นใคร? ที่นี่ไม่ได้มาถึงร้อยครั้งก็…..” ฉีเซิ่งเทียนจู่ ๆ ก็เงียบไปทันที เขากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรออกมา
“กี่ครั้งกัน?” หลินจือเซี๋ยวหยิบกรรไกรขึ้นมาเตรียมตัดไปที่ผมของเขา แต่เมื่อกรรไกรแตะไปที่ผมของเขา จู่ ๆ เธอก็หยุดชะงัก
