“พ่อจ๋าสุขสันต์วันเกิดครับ ผมให้แม่จ๋ากับพ่อแล้ว ต่อจากนี้ต้องดูแลแม่ดี ๆ ไม่อย่างนั้นจะให้แม่จ๋าหย่าและหนีไป” หยางหยางพูดด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
คำพูดช่วงแรกที่เขาได้ยิน จิ่งเป่ยเฉินดีใจมาก แต่ประโยคหลังที่พูดถึงเรื่องหย่าและหนีไปนั้นกลับทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาในทันที
อันโหรวที่ยืนอยู่ด้านข้างก็พูดไม่ออกเช่นกัน ลูกชายให้เธอเป็นขวัญไปแล้ว จะทำยังไงดี? คงต้องหาวิธีแก้ไขแบบเร่งด่วนเสียแล้ว!
นี่สรุปว่ามีกี่คนกันที่อยากจะเอาเธอใส่กล่องส่งให้จิ่งเป่ยเฉิน!
ของขวัญชิ้นนี้ง่ายเกินไปหรือเปล่า!
“ทั้งบิ๊กบอสและบิ๊กบอสตัวจิ๋ว!” ฉีเซิ่งเทียนโน้มตัวเข้ามาอย่างตื่นเต้น โดยไม่สนใจว่ามือของหยางหยางยังจับมืออันโหรวอยู่ เขาอุ้มหยางหยางขึ้นมาทันที
อันโหรวปล่อยมือเขาออก “นายระวังหน่อย”
“พี่สะใภ้ พี่ไม่ต้องห่วง! ฉันจะดูแลหลานชายอย่างดีแน่นอน” ใบหน้าของฉีเซิ่งเทียนนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น พี่เฉินตัวน้อย!
หากหลังจากนี้จิ่งเป่ยเฉินรังแกเขาอีก เขาก็สามารถรังแกตัวน้อยได้!
“คุณลุงถัง” หยางหยางที่อยู่ในอ้อมกอดของฉีเซิ่งเทียนมองไปที่ถังซั่วที่ยืนอยู่ด้านข้าง
“หยางหยาง ไม่เจอกันนานเลยนะ” ถังซั่วทักทายเขาด้วยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นเช่นเคย
“พวกนายรู้จักกันด้วยเหรอ?” คนที่พูดไม่ใช่ฉีเซิ่งเทียน แต่กลับเป็นหมิ่นลี่
