ในที่สุดเธอก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมถึงเป็นดอกกุหลาบสีแดงที่ดูเหมือนฉากงานแต่งงานแบบนี้ ที่แท้เขาก็จะขอแต่งงาน…….
ความโกรธแค้นในคำพูดโอวหยางลี่เมื่อครู่นั้นจู่ ๆ ก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นจนพูดไม่ออก เหมือนว่าไม่ได้สนใจกับคำพูดของโอวหยางลี่เลยสักนิด เธอแค่มีผู้ชายตรงหน้าที่รักเธอและใส่ใจเธอก็เพียงพอแล้ว
จะไปแคร์คนอื่นทำไมกัน!
จิ่งเป่ยเฉินเปิดกล่องนั้นออก ดวงตาสีดำสนิทนั้นเต็มไปด้วยใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอที่ดูตื่นเต้น “โหรวโหรวให้ฉันดูแลเธอ หยางหยางและหน่วนหน่วนไปทั้งชีวิตนี้นะ”
อันโหรวที่รู้สึกถึงรสชาติความหอมหวานอมเปรี้ยวนั้นอยากจะตอบตกลงเขาทันที แต่เธอสะอึกสะอื้นจนพูดไม่ออก
เธอไม่ได้ตอบตกลงทันที และก็ไม่ได้รีบร้อน เขาหยิบแหวนออกมาและมองไปที่เธออีกครั้ง น้ำเสียงทุ้มต่ำและอ่อนหวานของเขาพูดออกมาอีกครั้ง “โหรวโหรว เธอตกลงไหม?”
หลินจือเซี๋ยวเห็นฉากนี้เข้า เธอก็รู้สึกตื่นเต้นจนคิดอยากจะตอบด้วยตัวเอง บิ๊กบอสคนนี้ฝึกซ้อมมาหลายครั้งแล้วนี่เอง!
ทุกวันนี้ที่ให้เธอเก็บความลับไว้มันก็ยากมากอยู่แล้วนะ
ฉีเซิ่งเทียนเหลือบสายตามองเธอ เธอรู้สึกตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอ?
ทางด้านถังซั่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉีเซิ่งเทียนก็ไม่ได้พูดอะไร ทั้งสองคนต่างก็มองไปที่เวที ถึงแม้ว่าอันโหรวจะไม่ได้ตอบกลับทันที แต่คำตอบที่ติดอยู่ในปากของเธอย่อมมีคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว
เธอ….ต้องตอบตกลงอยู่แล้ว
