แต่ทางด้านจิ่งเป่ยเฉินกลับมองไปที่ข้าง ๆ กายของเขาแทน เห็นเป็นเงาคนที่พร่ามัว เมื่อพยายามมองให้เห็นชัดมันก็ยากที่จะมองจริง ๆ “ผู้หญิงที่อยู่ข้างกายนายคือ?”
หลินจือเซี๋ยวก้มลงมองไปที่กระโปรงเดรสของตัวเอง คืนนี้เธอลืมใส่ป้ายชื่อพิเศษมานี่เอง!
ทำพลาดแล้วสิ!
“หลินจือเซี๋ยว เธอมัวยืนอึ้งทำอะไรอยู่ รีบมาอวยพรพี่เฉินของพวกเราเร็ว วันนี้วันเกิดเขานะ อายุยืนยาวนาน สุขภาพร่างกายแข็งแรง!” ฉีเซิ่งเทียนยื่นแก้วไวน์ไปชนกับแก้วน้ำผลไม้ของจิ่งเป่ยเฉินอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดูและดื่มไวน์จนหมดแก้ว
“ผมคิดจะถามคุณอยู่พอดี คุณส่งของขวัญอะไรมาให้กัน?” จิ่งเป่ยเฉินถือแก้วน้ำผลไม้เอาไว้โดยไม่ได้ดื่มหมด ก่อนจะจ้องไปที่ใบหน้าของเธอที่เห็นไม่ชัดเจนเท่าไรนัก
“เอ๊ะ?” หลินจือเซี๋ยวนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะมองไปที่ใบหน้าของอันโหรวที่อยู่ด้านข้างตัวเขา บิ๊กบอสถามแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน
เขาถามจริงจังหรือแค่ลองเชิง?
หรือว่าเขาไม่พอใจกับของขวัญชิ้นนั้น?
“เลขาหลิน คุณแอบส่งของขวัญให้พี่เฉินเหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนเอียงศีรษะมองไปที่เธอ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นและพูดด้วยท่าทางที่สนใจ “ส่งของขวัญอะไรไป พอจะแบ่งปันหน่อยได้ไหม?”
