“เดิมเป็นพี่สาวคนโตของครอบครัวอัน แต่น่าเสียดายที่ครอบครัวอันนั้นไม่อยู่แล้ว พ่อของเธอก็เสียชีวิตลงนรกไปแล้ว ส่วนแม่ของเธอก็ได้ยินว่าหายตัวไป เธอคิดหาวิธีต่าง ๆ นานาบินกลับประเทศมาตอนนี้ และยังมาปรากฏอยู่ในห้องผู้ป่วยของว่าที่ลูกสะใภ้ของฉันอีก อันโหรวเธอคิดจะทำอะไร?” เฉาลี่เฟยเป็นคนหน้าซื่อใจคดเหมือนเคย รอยยิ้มที่แสร้งทำเป็นเมตตาของเธอนั้นดูน่าขยะแขยงสิ้นดี
“ฉันแค่จะเข้ามาดูหน่อยว่าผู้หญิงแบบไหนที่เข้าตาคุณนายโอวหยาง” อันโหรวชำเลืองมองไปที่เหอเหมียว “ที่แท้คุณก็ชอบสะใภ้แบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าประธานโอวหยางจะชอบด้วยหรือเปล่านะคะ”
โอวหยางลี่ที่ตอนนี้เห็นเธอก็แทบอยากจะจู่โจมเข้าหา ชอบเหอเหมียวก็เหมือนชอบผี!
“จะชอบหรือไม่ชอบก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ เธอรีบออกไปจากที่นี่ได้แล้ว และหลังจากนี้อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเธออีก! ตระกูลอันและตระกูลโอวหยางไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันแล้ว ฉันช่วยเรื่องเมื่อห้าปีก่อนไม่ได้ ตอนนี้ก็หมดหนทางช่วยอะไรเธอเหมือนกัน” เฉาลี่เฟยเปิดประตูออกและทำท่าทางเชิญให้เธอออกไป “คุณอันเชิญจ้ะ!”
