หลังจากที่พวกเขาแต่งงานกัน เธอก็พบว่าเหลียวเว่ยไม่ได้เป็นคนที่อ่อนน้อมแต่อย่างใด และที่สำคัญคือลูกชายของเธอไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด
“ไม่ใส่ชื่อฉันลงไปก็ได้ งั้นก็ให้เขาเป็นลูกนอกสมรสไปนั่นแหละ! ยิ่งไปกว่านั้นก็ยังไม่รู้ว่าเป็นลูกชายหรือลูกสาว! แม่คะ วางใจตรงส่วนนี้ไปได้ยังไง? ตอนที่ตระกูลเหลียวยังไม่ล้มละลาย ถ้าหากแม่ยื่นมือมาช่วยเสียก่อน ตอนนี้คงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ลูกของฉันก็คงไม่ตาย!”
เธอเกลียดเฉาลี่เฟยและอันโหรวเข้าไส้
เธอไม่ได้ชอบลี่อีกแล้ว ทำไมต้องทำให้ลูกของเธอตาย ทุกคนคิดว่าเธอนั้นบริสุทธิ์เหมือนดอกบัวสีขาวแต่เมื่อมองดูมือทั้งสองข้าง เธอก็รู้ทันทีว่าผู้หญิงคนนั้นโหดร้ายแค่ไหน
“ลูกของเธอ เธอมีลูกด้วยงั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้ไม่เห็นท้อง แต่ตอนนี้มาพูดว่าท้อง แล้วยังแท้งอีก ใครจะเชื่อ?” เฉาลี่เฟยเหลือบมองท้องของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม
เหลียวเว่ยมองสายตาของเฉาลี่เฟยที่มองมา ภายในใจนั้นรู้สึกโกรธแค้นและเกลียดชังเป็นอย่างมาก ช่วงนี้การตลาดของตระกูลจิ่งและโอวหยางกรุ๊ปต่างแข่งขันกันอย่างดุเดือด ตอนนี้เฉาลี่เฟยกลับมีกะจิตกะใจมาสนใจเรื่องพวกนี้
หรือว่าโอวหยางลี่บอกให้เธอมา?
พวกเขาเป็นคู่สามีภรรยากันมานาน เขาจะไม่มีความรักหลงเหลือให้หน่อยเหรอ?
ต้องหย่าให้ได้ใช่ไหมถึงยอมเลิกรา?
