“เพื่อแบ่งความกังวลของบิ๊กบอสแล้วควรจะทำแบบนี้ค่ะ ดิฉันไม่ได้มีความกล้าหาเรื่องหรอกค่ะ แต่ว่าผู้จัดการฉีช่วยเตือนฉันแล้วจริง ๆ ว่าหลังจากนี้ควรปิดประตูห้องทำงาน เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาและจะได้ไม่ต้องถูกรบกวนอีก” เธอไม่อยากจะตื่นเช้าทุกวันแล้วมีผู้ชายมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอตรงประตูอีกครั้งหรอกนะ
“หลินจือเซี๋ยว เธอนี่มันน่าสนใจจริง ๆ นะ…….” ฉีเซิงเทียนเอ่ยประโยคนี้จบ เขาก็ค่อย ๆ หันหลังและเดินออกไป
หลินจือเซี๋ยวยืนค้างอยู่กับที่มองดูเขาเดินออกไป ก่อนจะกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง
น้ำเสียงของฉีเซิงเทียนเมื่อครู่นี้ ไม่รู้ทำไมถึงได้ฟังดูคล้ายกับบิ๊กบอสจัง!
เมื่อพูดแบบนั้น อีกทั้งยังเพิ่มเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยอารมณ์ นั่นทำให้คนกลัวมากเลยนะ
หลินจือเซี๋ยวเหลือบมองสายตาไปที่ประตูห้อง ก่อนจะก้มหน้าลงและทำงานต่อ
งานวันเกิดของบิ๊กบอส……
หลายปีมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่จะได้จัดงานวันเกิดของบิ๊กบอส สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่งานเลี้ยงวันเกิดหรอก แต่เป็นบางอย่างที่ควรกระทำในงานเลี้ยงวันเกิดต่างหาก
……
อันโหรวได้รับโทรศัพท์จากแผนกต้อนรับ เธอรู้สึกสับสนอยู่เล็กน้อยเมื่อปลายสายบอกว่าเห่อฮวาฮุยมาหาจิ่งเป่ยเฉิน
หรือว่าเขาหมดเงินแล้วจริง ๆ
หากใช้หมดไปแล้วก็คงไม่มีทางได้อีกครึ่งหนึ่งจากจิ่งเป่ยเฉินแน่ ๆ หรือว่าตระกูลเห่อจะมีปัญหา?
เธอรีบติดต่อกับจิ่งเป่ยเฉินอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันคาดคิด พวกเขาก็พบกันซะแล้ว
