ใบหน้าของเฉาลี่เฟยพลันเย็นชาขึ้นมา “ไม่ต้องพูดถึงเธอหรอก เดิมทีเธอก็ไม่สามารถท้องได้ เธอก็เลยอิจฉาเท่านั้นเอง!”
“แต่พี่เขาไม่ได้บอกว่าพี่เขาแท้งหรอกเหรอคะ? เห็นว่าเป็นฝีมือของอันอีหานหรืออันโหรวนั่น” ใบหน้าของเหอเหมียวในตอนนี้ซีดเล็กน้อย มองแล้วรู้สึกสงสารและเจ็บใจแทนจริง ๆ
“ไม่ต้องพูดถึงชื่อผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว ฉันไม่ชอบทั้งสองคนนั้น เคยคิดว่าเหลียวเว่ยนั้นจะง่าย เธอบอกว่าท้องแต่ฉันไม่เชื่อเธอหรอก!” เฉาลี่เฟยหัวเราะพลางยิ้มเยาะ “ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว เธอดูแลตัวเองดี ๆ เถอะ ลี่เอ๋อร์เป็นของเธอ ตำแหน่งคุณนายตระกูลโอวหยางก็เป็นของเธอ”
“ขอบคุณมากค่ะคุณแม่ ฉันจะดูแลพี่โอวหยางเองค่ะ และจะเชื่อฟังคำสั่งสอนของคุณแม่ด้วย” เหอเหมียวยิ้มหวานและชื่นชมเฉาลี่เฟยอย่างลึกซึ้ง
“เด็กดี ดื่มเยอะ ๆ นะ ดูแลร่างกายหน่อย เธอผอมเกินไปแล้ว” เฉาลี่เฟยไม่ได้ดูแลใครสักคนแบบนี้มานานมากแล้ว
……
ที่โรงแรมจิ่งเทียน
อันโหรวนั่งลงข้าง ๆ จิ่งเป่ยเฉิน เธอก้มหน้าลงกินข้าวอย่างตั้งใจ
เขาบอกว่าจะออกมากินข้าว แต่กลับไม่ได้บอกว่าพวกพี่น้องจะมากินข้าวด้วยกัน การรวมตัวแบบนี้ก็ควรบอกเธอล่วงหน้าไม่ใช่เหรอ?
หมินลี่เหลือบสายตามองดูเธออยู่หลายครั้ง ก่อนจะตะโกนเสียงดังออกมา “พี่สะใภ้ดูคุ้นหูคุ้นตานะ”
“แน่นอนต้องคุ้นสิ ก่อนหน้านั้นเธอเป็นแฟนเก่าของโอวหยางลี่ อันโหรวไง!” ถังซือเถียนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถังซั่วเตือนสติตัวเขา
