“มโนธรรมสวรรค์ ในใจฉันมีเธอผู้เดียว” จิ่งเป่ยเฉินหยิบหนังสือขึ้นมาวางลง ก่อนที่จะเข้าไปกอดเธอไว้
หากไม่ใช่เพราะเธอจะเล่นไอแพด เขามีหรือจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านบนเตียง บนเตียงไม่ใช่สถานที่ที่จะมาอ่านหนังสือสักหน่อย
“นายไม่อยากได้มือของนายแล้วงั้นเหรอ?” เธอเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “บาดเจ็บแล้วก็ควรจะดูแลตัวเองดี ๆ อย่าขยับ”
เขาค่อย ๆ หยิบไอแพดในมือเธอออก “โหรวโรว…..”
“หยุด หยุด หยุดเลย!” เธอยื่นมือไปป้องปากของเขา “บนอินเทอร์เน็ตไม่มีข่าวที่เกี่ยวกับฉันแล้ว นายเป็นคนทำอย่างนั้นเหรอ?”
“ข่าวขยะอย่างนั้นก็ควรทิ้งลงถังขยะไป” เขาไม่สนใจมือที่ป้องปากเขาอยู่และตอบด้วยน้ำเสียงที่บูดบึ้ง
……..
“พวกเรามาเดิมพันกันดีกว่า! หากวันนี้ฉีเซิงเทียนพิชิตจือเซี๋ยวได้สำเร็จ ฉันจะเชื่อฟังนาย และในทางตรงกันข้าม ถ้านายแพ้ก็ต้องให้ฉันนอนหลับอย่างสบายใจ!” เธอเข้าใจเขาดี
“ทำไมความสุขของฉันต้องขึ้นอยู่กับเรื่องไร้สาระพวกนี้ด้วย? ไม่เอาหรอก!”
ไปหาถึงที่ กลับไม่ได้เห็นแล้วก็ไม่ได้กิน
“นายไม่เชื่อใจน้องของนายเหรอ?” เธอเลิกคิ้วขึ้น ใบหน้าที่สวยงามนั้นยิ้มออกมา
“เขาเป็นคนที่โชกโชนในเรื่องความรัก”
“แต่นายก็ไม่ยอมเดิมพัน ความจริงแล้วนายไม่เชื่อใจเขา นายไม่กล้านี่นา!” เธอมองหน้าเขาอย่างแน่วแน่และคิดว่าเขาไม่กล้าที่จะเดิมพัน
