“ยังอยู่สิ! เขาเพิ่งจะพูดว่าฉันกล้าปล่อยให้เขาอยู่ข้างนอกทั้งคืน ถ้าเจอฉันจะฆ่าฉันทิ้งแน่! ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่บ้านนี่แหละ โหรวโหรวเธอช่วยบอกเรื่องวันลาหยุดกับบิ๊กบอสด้วยนะ! หากน้องชายเขาแข็งตายขึ้นมาจริง ๆ ฉันไม่ผิดนะ! ใครใช้ให้เขาไม่กลับไปกัน! มีคนบ้าแบบนั้นด้วยเหรอ?” หลินจือเซี๋ยวเลื่อนสายตาลงไปมองเขาอีกครั้ง แต่ก็ยังคงไม่เห็นเงาของฉีเซิงเทียน เขาคงไม่ได้ยืนพิงประตูอยู่หรอกนะ
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้เธอก็ค่อย ๆ ก้าวเดินลงไปดูด้านล่าง เธอสาบานเลยว่าเธอแค่จะลงไปดูให้เห็นกับตาเท่านั้น จะไม่เปิดประตูเด็ดขาด
อันโหรวมองไปที่จิ่งเป่ยเฉิน ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “บิ๊กบอสฟังอยู่นะ!”
“อะ อะ โหรวโหรว เธอ……” หลินจือเซี๋ยวรีบตัดสายไปทันที บิ๊กบอสกำลังฟังอยู่ เธอจึงไม่อยากจะพูดอะไรออกไปเยอะ
เธอเดินไปที่หน้าประตู ก่อนจะส่องไปที่ตาแมว เห็นฉีเซิงเทียนกำลังยืนพิงประตูอยู่ เขายังไม่ไปจริง ๆ ด้วย!
เมื่ออันโหรวมองหน้าจิ่งเป่ยเฉิน วีแชตของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสายเรียกเข้าจากหลินจือเซี๋ยว
“โหรวโหรว เขายังยืนอยู่หน้าประตู ดูเหมือนเขากำลังจะตายเลย เธอบอกบิ๊กบอสให้ส่งคนมารับเขาไปเถอะ! ฉันไม่กล้าเปิดประตู ผู้จัดการฉีเขาจะชิงลงมือทำร้ายฉันจริงๆนะ” ใครจะไปรู้ว่าข่าวจิ่งเป่ยเฉินกับอันโหรวจะสามารถยั่วยุเขาได้
ฉีเซิงเทียนก็รู้อยู่แล้วว่าจะรังแกเธอ แต่ก็ทำยังคิดจะรังแกเธออยู่ดี!
