ทันทีที่ต่อสายติด หลินจือเซี๋ยวก็ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือขึ้นมาทันที “ฮือ ๆ ๆ โหรวโหรวช่วยฉันด้วย!”
“จือเซี๋ยว เธอใจเย็น ๆ ก่อน ค่อย ๆ พูดว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” ฉีเซิงเทียนไม่น่าจะฆ่าเธอหรอก!
อย่างมากก็แค่กินเธอ!
“จู่ ๆ เมื่อคืนผู้จัดการฉีก็มาที่บ้านของฉัน บอกว่าฉันหลอกเขาที่ไม่ยอมบอกตัวตนของเธอ ปั่นหัวเขาอยู่ตั้งนาน เลยจะมาคิดบัญชีกับฉัน พอฉันได้ยินว่าเขาจะมาคิดบัญชีกับฉัน ฉันกลัวมากจนแทบไม่กล้าเปิดประตูออกไป! สุดท้ายเช้ามาฉันก็เห็นว่าเขายังอยู่ด้านนอก ทำยังไงดี ทำยังไงดี?” เธอที่ยืนอยู่ตรงหน้าต่างชั้นสองชะโงกหน้าไปดูตรงช่องเล็ก ๆ ก็เห็นว่ารถของฉีเซิงเทียนยังคงจอดอยู่หน้าบ้าน ในใจของเธอตอนนี้กลัวมาก ๆ
ถึงแม้จะไม่เห็นเงาของฉีเซิงเทียน แต่ว่าเขาก็เพิ่งจะโทรหาเธอเมื่อครู่
“จือเซี๋ยว เธอลองเปิดประตูไปดูเขาหน่อยว่าเขายังมีชีวิตอยู่ไหม?” ข้างนอกอากาศหนาวแบบนั้น หนำซ้ำหิมะก็ตกอีก ถ้าหากฉีเซิงเทียนยังอยู่ด้านนอกทั้งคืนแบบนั้นคงได้แข็งกลายเป็นสโนว์แมนไปแล้วแน่ ๆ
