“ออดอ้อนทำตัวเหมือนเด็ก ดูไม่เหมาะสมกับนายเลย บิ๊กบอสนายควรใช้วิธีเย็นชาสิ!” เธอสะบัดมือของเขาออกและลุกขึ้น เขาเพียงแค่อยากกอดให้เธออบอุ่น แต่ผู้หญิงคนนี้กลับไม่เห็นค่า!
……….
บ้านโอวหยางลี่
เหลียวเว่ยหยิบผ้าพันแผลออกมา ก่อนจะเหลือบไปมองโอวหยางลี่นั่งอยู่ในห้องโถง ตรงหน้าเขามีขวดไวน์กระจัดกระจายอยู่จำนวนมาก บ้างก็เป็นขวดเปล่า บ้างก็ยังเต็มขวด
ส่วนตัวเขานั้นนั่งอยู่บนโซฟา ใบหน้าดูหดหู่เป็นอย่างมาก เวลาเขาขยับตัวทีก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งไปทั่ว
เธอเดินไปเตะขวดพวกนั้นและจ้องเขาอย่างโกรธเคือง
เมื่อมีเสียงดังขึ้น โอวหยางลี่ก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามอง ทันทีที่มองเห็นเหลียวเว่ย ไฟในใจเขาก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
“หย่า! ไปตอนนี้เลย” เขาเงยหน้ามองเธอ แก้วไวน์ในมือถูกเขาเขวี้ยงปาลงพื้นอย่างแรง
“ฝันไปเถอะ! ฉันตายก็จะไม่มีทางหย่าเด็ดขาด!” เธอจะหย่าได้ยังไง ถ้าเธอตาย เขาก็ต้องตายไปพร้อมเธอ
“เหลียวเว่ย อย่าหลอกตัวเองอีกเลย เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้ชอบเธอ ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ ฉันไม่เคยชอบเธอเลย!” เขายืนขึ้นและมองไปที่เธอ เขาไม่ได้นอนมาทั้งคืน จึงมีเส้นเลือดแดงก่ำอยู่รอบตาขาวของเขา
โหรวโหรวของเขากลับมาแล้ว โหรวโหรวของเขาก็คืออันอีหาน!
เมื่อก่อนเขาไม่มีความสามารถ ไม่สามารถปฏิเสธเรื่องงานแต่งที่แม่จัดเตรียมไว้ให้ได้ แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจจะไม่ยอมให้โหรวโหรวหายไปจากเขาอีก
